Sagrada Família-tickets online

Aanvankelijk had de architect Antonio Gaudi er helemaal niets mee te maken: de tempel werd gebouwd met de steun van de «Spirituele Vereniging van Toegewijden van St. Joseph» onder leiding van Francisco de Paula del Villar in Lozano, die van plan was te bouwen een kathedraal in neogotische stijl.

In 1882 werd de eerste steen gelegd, maar een jaar later kreeg Francisco ruzie met de vereniging en werd de bouw toevertrouwd aan een jonge architect Antonio Gaudi, die in die tijd alleen maar kon opscheppen over het ontwerpen van een werkplaats voor het bleken van katoen.

Er zijn verschillende theorieën over waarom hij voor deze functie is gekozen. Volgens een van hen (romantischer) droomde de voorzitter van de Vereniging dat een man met blauwe ogen een tempel zou bouwen, en volgens een meer aannemelijke, kozen de klanten een veelbelovende maar weinig bekende architect omdat hij ze simpelweg kostte minder.

Later werd de schatting echter meerdere keren overschreden, waardoor het plan niet erg succesvol was. Maar alle verdere bouw was gebaseerd op het idee dat de tempel door mensen moest worden gemaakt, dat alles in handen zou zijn van God en de menselijke wil.

Tegelijkertijd moeten alle donaties anoniem zijn, zonder enige reclame, en noch de Spaanse overheid, noch particuliere bedrijven nemen hieraan deel: de Sagrada Familia wordt gecreëerd op donaties van parochianen.

Zo is de bouw van de tempel al bijna 140 jaar aan de gang, zijn architecten en technologieën veranderd, maar het idee bleef ongewijzigd: een kerk creëren die anders is dan andere, met een unieke architectuur en in harmonie met de natuur en God.

Antonio was erg geïnspireerd door het project en ging er enthousiast mee aan de slag. Toen de bouw van de crypte (ondergrondse gewelfde kamers onder het altaar en de koorgedeelten van de tempel) voltooid was, kwam er onverwacht een enorme donatie en besloot Gaudi het project volledig te herzien.

Tegelijkertijd had de architect geen volledig, definitief plan, hij behandelde de Sagrada Familia als zijn kind en geloofde dat hij vrij zou moeten groeien en ontwikkelen (vooruitkijkend zou ik willen opmerken dat al in onze tijd, bij het gebruik van computertechnologie, werd bewezen dat intuïtie de architect niet in de steek liet en alles werd met verbazingwekkende precisie ontworpen en gebouwd).

Gaudi liet zich inspireren door de natuur en daarom is de tempel anders dan alle andere: van binnen waan je je in een sprookjesbos, en inderdaad, soms vergeet je gewoon dat je in een functionerende kerk bent.

De bouw werd gestart vanaf de gevel van de Geboortekerk (ook de Passie van Christus en de Verrijzenis waren gepland), omdat de architect de bewoners niet meteen wilde laten schrikken met de dood, zware en verschrikkelijke gebeurtenissen.

Als een echte gelovige kon Antonio niet toestaan ​​dat de schepping van menselijke handen hoger zou zijn dan de scheppingen van God, dus de hoogte van de tempeltorens was gepland om een ​​meter lager te zijn dan het hoogste punt in Barcelona in die tijd, de berg Montjuic.

Gaudi wijdde meer dan 40 jaar aan de bouw van de tempel, terwijl hij onvermoeibaar herhaalde dat hij zich nergens kon haasten. ‘Mijn klant is God, en hij heeft geen haast.’ Tijdens zijn leven werd een van de torens van de gevel van de Geboorte van Christus voltooid en werd het project Passion Facade gecreëerd.

Na het overlijden van de architect in 1926 werd de bouw door zijn leerlingen en medewerkers voortgezet volgens de overgebleven tekeningen. Tijdens de burgeroorlog van 1936-1939 werden enkele modellen vernietigd, maar later werd er iets hersteld en nu nadert de constructie met behulp van nieuwe technologieën zijn voltooiing.