Bilety do Sagrady Familii online

Początkowo architekt Antonio Gaudi nie miał z tym nic wspólnego: świątynia została zbudowana przy wsparciu „Duchowego Stowarzyszenia Wielbicieli św. Józefa” pod przewodnictwem Francisco de Paula del Villar z Lozano, który planował budowę katedra w stylu neogotyckim.

W 1882 roku położono pierwszy kamień, ale już rok później Francisco pokłócił się ze stowarzyszeniem i budowę powierzono młodemu architektowi Antonio Gaudiemu, który w tym czasie mógł się jedynie pochwalić zaprojektowaniem warsztatu bielenia bawełny.

Istnieje kilka teorii, dlaczego został wybrany na to stanowisko. Według jednej z nich (bardziej romantycznej) prezesowi Stowarzyszenia marzyło się, aby mężczyzna o niebieskich oczach zbudował świątynię, a według bardziej prawdopodobnej klienci wybrali obiecującego, ale mało znanego architekta, bo po prostu ich kosztował mniej.

Jednak później szacunek został kilkakrotnie przekroczony, więc plan nie był zbyt udany. Jednak cała dalsza budowa opierała się na idei, aby świątynię tworzyli ludzie, aby wszystko było w rękach Boga i ludzkiej woli.

Jednocześnie wszystkie darowizny muszą być anonimowe, bez jakichkolwiek reklam, a ani rząd hiszpański, ani prywatne firmy nie biorą w nich udziału: Sagrada Familia powstaje z darowizn od parafian.

Tym samym budowa świątyni trwa już prawie 140 lat, zmienili się architekci i technologie, ale idea pozostała niezmieniona: stworzyć kościół inny niż inne, o niepowtarzalnej architekturze, w zgodzie z naturą i Bogiem.

Antonio był bardzo zainspirowany projektem i entuzjastycznie się w niego rozpoczął. Kiedy ukończono budowę krypty (podziemnych sklepionych pomieszczeń znajdujących się pod ołtarzem i części chóralnej świątyni), niespodziewanie nadeszła ogromna darowizna i Gaudi postanowił całkowicie zrewidować projekt.

Jednocześnie architekt nie miał kompletnego, ostatecznego planu, Sagrada Familia traktował jak swoje dziecko i wierzył, że powinien się swobodnie rozwijać i rozwijać (patrząc w przyszłość, chciałbym zauważyć, że już w naszych czasach, stosując komputerowej, udowodniono, że intuicja architekta nie zawiodła i wszystko zostało zaprojektowane i zbudowane z niezwykłą precyzją).

Gaudi czerpał inspirację z natury i dlatego świątynia nie przypomina żadnej na świecie: w środku można poczuć się jak w bajkowym lesie, a czasem po prostu zapomina się, że jest się w funkcjonującym kościele.

Budowę rozpoczęto od fasady Narodzenia (planowano także Mękę Pańską i Zmartwychwstanie), ponieważ architekt nie chciał od razu straszyć mieszkańców śmiercią, ciężkimi i strasznymi wydarzeniami.

Jako prawdziwie wierzący, Antonio nie mógł pozwolić, aby stworzenie ludzkich rąk było wyższe niż dzieła Boga, dlatego wysokość wież świątyni miała być o jeden metr niższa niż najwyższy punkt w ówczesnej Barcelonie, Góra Montjuic.

Gaudi poświęcił na budowę świątyni ponad 40 lat, niestrudzenie powtarzając, że nie ma się do czego spieszyć. „Moim klientem jest Bóg i nie spieszy mu się”. Za jego życia ukończono jedną z wież fasady Narodzenia Pańskiego i powstał projekt Fasada Męki Pańskiej.

Po śmierci architekta w 1926 r. budowę kontynuowali jego uczniowie i współpracownicy według pozostałych rysunków. Podczas wojny domowej w latach 1936-1939 część modeli uległa zniszczeniu, ale później coś odrestaurowano, a teraz przy pomocy nowych technologii konstrukcja dobiega końca.